Marotta bez tajemnic, czyli wywiad dla DAZN

Giuseppe Marotta gościł w programie Giorgia's Secret prowadzonym przez Giorgię Rossi na platformie DAZN. Prezes Interu opowiedział o swojej długiej karierze w piłce niemal bez cenzury.

Od anegdot z Juventusem, przez kulisy odejścia Inzaghiego, aż po marzenie o Lidze Mistrzów. Poniżej najważniejsze fragmenty tego niezwykłego wywiadu.

O przydomku „Kissinger" i swojej naturze:

- Nadał mi go adwokat Colantuoni, człowiek, który studiował z Aldo Moro. Jedną z moich największych zalet jest dyplomacja. Jestem mediatorem w trudnych sytuacjach. Kissinger to była postać kosmiczna.

Marotta przyznał, że kiedyś reagował na krytykę z urazą, ale teraz pozwala jej „spływać". Jedyne, co go boli, to oszczerstwa godzące w jego wizerunek.

- Wygrałem sporo w ostatnich latach, więc pojawia się coś, co w Italii jest bardzo obecne, czyli kultura zazdrości.

O odejściu z Juventusu i telefonie od Zhanga:

Marotta rozprawił się z miejską legendą. Nie odszedł z Juventusu przez Ronaldo.

- Nie podzielałem tamtej operacji. Była o tym dyskusja, ale nigdy kłótnia. Szanowałem swoją rolę. Prezydent podjął decyzję, a ja się podporządkowałem.

Zresztą pożegnanie nie było dramatyczne. Agnelli po prostu chciał odgrywać większą rolę sam.

- Dzień odejścia był smutny. Osiem pięknych lat przeleciało mi wtedy przed oczami. Byłem jednak pewien, że otworzy się dla mnie wielka brama... i w ciągu 24 godzin faktycznie tak się stało.

Zadzwonił Zhang. Marotta pomyślał, że ktoś go nabiera.

- Nie miałem jego numeru, więc zapytałem Urbano Cairo, czy to naprawdę on. Gdy się potwierdziło, to oddzwoniłem i spotkaliśmy się.

O wyborze Conte w Interze:

- Kiedy przyszedłem do Interu trenerem był Spalletti. Świetny specjalista, ale prawdopodobnie należał już do przeszłości. Musiałem nadać nowy kierunek. Ogromny szacunek dla niego, lubię go, ale w tamtym momencie potrzebna była zmiana i zaczęła się od ławki trenerskiej.

O Chivu – ryzyko czy obliczona decyzja?

- Włochy pełne są krytyków, którzy mówili, że jeśli pójdzie dobrze, to szczęście. W rzeczywistości decyzja została podjęta z pełną świadomością. To odwaga i ryzyko, które są częścią bycia dyrektorem. Przed nami mieliśmy analizę osoby z pozytywnymi cechami. Był w Interze za czasów Tripletty, jako młody chłopak został kapitanem Ajaxu, kocha Inter, ma poczucie przynależności i kulturę pracy. Wygrywał w młodzieżówkach Nerazzurrich. To wszystko skłoniło nas do tej decyzji.

O spotkaniu z Allegrim:

Marotta nie ukrywa, że rozmawiał z Allegrim, zanim Inter wybrał Inzaghiego.

- Allegri odmówił wtedy Realowi Madryt i był już po słowie z Juventusem, o którym pozytywnie się wyrażał. Poza tym naszą rozmowę szybko zakończyliśmy. Nasze wizje były nie do pogodzenia.

O odejściu Inzaghiego po finale w Monako:

- Po tym finale, w poniedziałek, ogłosiliśmy rozwiązanie umowy za porozumieniem stron. Nie mogliśmy interweniować wcześniej, bo przed nami były inne cele. Nie powiedział nam nic wcześniej. Wisiała nadzieja, że zostanie. Ale trzeba oddać klubowi sprawiedliwość. Natychmiast skręciliśmy w stronę wyboru, który się sprawdza.

O Lidze Mistrzów i Bodø/Glimt:

- Bodø to specyficzna rzeczywistość. Grają na boisku w granicach warunkowej przydatności. To jak gra na parkiecie. Mimo to zawaliliśmy ten mecz, a rewanż był konsekwencją tamtego wyniku.

O Bastonim i symulce:

Marotta bronił swojego obrońcy zdecydowanie.

- Bastoni to skarb Interu i włoskiego futbolu. Popełnił błąd podyktowany instynktem, nie racjonalnością. Zrozumiał go i stawianie go pod pręgierzem nie było sprawiedliwe. To był moralny lincz.

O przyszłości i marzeniu:

- Mam nadzieję podnieść Ligę Mistrzów przed emeryturą. A potem? Chciałbym zostać w sporcie. Mam dług wdzięczności do spłacenia. Wiele otrzymałem, chcę oddać tyle samo. Chciałbym dać coś młodym, bo to oni są przyszłością.

Wielki Beppe Marotta w jednym wywiadzie. Szczery, bezpośredni i nadal głodny trofeów.

Źródło: DAZN, fcinternews.it