Groteskowe negocjacje Interu z Atalantą w sprawie Lookmana

Negocjacje – jeśli w ogóle można tu mówić o negocjacjach – pomiędzy Interem a Atalantą w sprawie Ademoli Lookmana zaczynają przypominać groteskę. A właściwie już ją przekroczyły: bez wątpienia weszliśmy w sferę absurdu.

Wczorajsze słowa Luci Percassiego wprawiają w osłupienie:

- W zeszłym roku, wobec oferty 20 milionów euro ze strony PSG, zawodnik poprosił o zgodę na odejście. Atalanta obiecała mu spełnić tę prośbę podczas obecnego okna transferowego, ale pod dwoma warunkami: propozycja musi pochodzić od europejskiego klubu z absolutnej czołówki i piłkarz nie może przenieść się do żadnej innej włoskiej drużyny poza Atalantą. Dziś sytuacja, jak dobrze wiecie, wygląda zupełnie inaczej. W każdym razie klub zawsze uważnie analizuje czas i wartość ewentualnego rozstania z zawodnikami. Ale to zawsze Atalanta podejmuje ostateczną decyzję – powiedział dyrektor generalny klubu z Bergamo.

Mnóstwo nieścisłości, zbyt wiele sprzeczności. Prowadzenie sprawy, które trudno sobie wyobrazić w klubie Serie A. Pytań rodzi się kilka. Najważniejsze: skoro Atalanta nie zamierza sprzedać Lookmana do żadnego włoskiego klubu, dlaczego potrzebowała trzech dni, by odpowiedzieć na oficjalną ofertę Interu? I dlaczego sam Percassi stwierdził wcześniej, że propozycja Marotty i spółki zostanie dokładnie przeanalizowana?

W zeszłym roku źle zrozumieli agenci Koopmeinersa, tym razem to agenci Lookmana: co roku winni są „inni”. A może jednak to styl działania Atalanty jest „nieco” chaotyczny?

Tymczasem nigeryjski napastnik, po niedzielnej burzy w mediach społecznościowych, wczoraj nie pojawił się na treningu w Zingonii. Wojna rozgorzała na dobre. A przecież między klubami miały panować „znakomite relacje”.