Inter przed wyjazdem na Venezię: forma i styl gospodarzy

Inter w środę 28 października o 18:30 CET zmierzy się na wyjeździe z Venezią w pierwszej w tym sezonie kolejce Serie A rozgrywanej w środku tygodnia, po domowym zwycięstwie z Fiorentiną, które dało Nerazzurrim 22 punkty w ośmiu meczach.

Drużyna Chivu, współliderująca z Lazio i legitymująca się bilansem siedmiu zwycięstw oraz jednego remisu, pojedzie na Stadio Penzo, by zmierzyć się z Venezią, która wraca do elity jako mistrz poprzedniego sezonu Serie B. Gospodarze mają za sobą porażkę 0:1 z Genoą na Marassi, siódmą w ośmiu ligowych kolejkach, a od czasu, gdy 14 października Davide Nicola zastąpił na ławce Giovanniego Stroppę, odnieśli jedno zwycięstwo, z Napoli.

Venezia między posiadaniem piłki a defensywną równowagą

Na starcie sezonu, pod wodzą Stroppy, Venezia opierała swój pomysł na grze na budowaniu ataków od tyłu i tworzeniu sytuacji skrzydłami. W ustawieniu 3-5-2 wykorzystywała dwóch szybkich, silnych fizycznie napastników, dynamiczny środek pola i pracujących bez wytchnienia wahadłowych, z częstym wchodzeniem większej liczby zawodników w pole karne. Po letniej przebudowie składu, mającej dodać jakości i doświadczenia, drużyna musiała szybko dostosować się do tempa i intensywności Serie A.

Pierwsze mecze pokazały zespół potrafiący utrzymywać się przy piłce i konstruować ataki podaniami, ale podatny po stratach i w fazie reorganizacji. Średnie posiadanie piłki na poziomie 57,1%, jedno z najwyższych w lidze, odzwierciedlało chęć pozostania wiernym tym zasadom gry, jednak nie szło to w parze ze skutecznością pod bramką rywala ani stabilnością w defensywie. Kontrola piłki nie przekładała się konsekwentnie na efekt końcowy.

Zmiana trenera była kluczowym momentem sezonu Lagunari. W swoich dwóch pierwszych spotkaniach Nicola pozostał przy 3-5-2, starając się poprawić odległości między formacjami, ograniczyć przestrzeń dla przeciwnika i uczynić zespół bardziej efektywnym w grze bez piłki.

Statystyki i rola kluczowych zawodników

Po ośmiu kolejkach Venezia ma na koncie trzy punkty, sześć strzelonych goli i siedemnaście straconych, przy bilansie bramkowym -11. Zespół ma problem z regularnością i jest szczególnie karany za błędy we własnej połowie. Warto jednak zwrócić uwagę na dane expected goals: około 1,7 xG na mecz świadczy o większym potencjale ofensywnym i umiejętności kreowania sytuacji niż sugeruje to realna liczba zdobytych bramek. Problemem pozostaje ich wykończenie oraz ograniczanie okazji przeciwnika.

Defensywnie, blisko dwa oczekiwane gole tracone na spotkanie podkreślają skalę i jakość szans, jakie Venezia dopuszcza rywalom. Mimo to zachowuje ofensywne nastawienie, preferując grę w ataku pozycyjnym i dośrodkowania z boków. W ostatnich trzech meczach Stroppy, z Fiorentiną, Lazio i Atalantą, zespół zanotował porażki, ale statystyki pokazały proaktywny styl. Przeciwko Violi Lagunari mieli 63% posiadania, w Bergamo 67%, a z Lazio 49%, oddając odpowiednio 16 strzałów z Biancocelestimi i 18 z Atalantą.

Debiut Nicoli przeciwko Napoli miał zupełnie inny przebieg. Venezia cofnęła się głębiej i zachowała kompaktowość, oddając inicjatywę rywalom i notując jedynie 28% posiadania, by uderzyć z kontry po akcji Adamsa. W kolejnym spotkaniu, z Genoą, Lagunari wrócili do bardziej proaktywnej gry, lecz 20 strzałów i 58% posiadania nie wystarczyło, by uniknąć siódmej porażki w ośmiu meczach. Przy xG na poziomie 1,77 nie udało się przełożyć liczby okazji na bramki, choć widoczna była konsekwentna chęć szybkiego grania do przodu i szukania współpracy duetu Adams – Yeboah, wspieranego przez groźnych skrzydłowych.

Przebudowana kadra Venezii ma średnią wieku około 26 lat i łączy zawodników doświadczonych z obiecującą młodzieżą. W ofensywie kluczową postacią jest Akor Adams, który po transferze z Sevilli wniósł fizyczność, atakowanie przestrzeni za linią obrony i wykończenie akcji. Nigeryjczyk ma na koncie dwa ligowe gole i prowadzi w drużynie pod względem liczby oddanych strzałów (29), a jego poruszanie się w polu karnym i umiejętność zajmowania pozycji między stoperami czynią z niego główny punkt odniesienia w ataku.

Obok niego występuje John Yeboah, wykorzystujący przede wszystkim szybkość i jakość w pojedynkach jeden na jednego. Ekwadorczyk potrafi zaczynać akcje szeroko i schodzić do środka, prowadząc piłkę, tworząc przewagi liczebne lub atakując wolne przestrzenie. Poprzedni sezon Serie B zakończył z dziesięcioma golami i dziesięcioma asystami, odgrywając ważną rolę w awansie Venezii, a jego umiejętność zmiany tempa jest szczególnie cenna w fazach przejściowych.

Na prawej stronie Antoine Hainaut wnosi energię, nieustanny ruch i zejścia za linię obrony. Francuz jest mocno zaangażowany w ofensywę zespołu, regularnie podłącza się do ataków i dośrodkowuje do napastników, a jego dwa gole w tym sezonie podkreślają dodatkowy potencjał strzelecki. Po przeciwnej stronie boiska rotują Haps, Correia i wracający Mazzocchi. W środku pola, przy nieobecności kluczowego Gianluki Busio, trio Perez, Basic i Sohm odpowiada za energię, jakość przy piłce, podania otwierające drogę do bramki, wsparcie ataku i osłonę defensywy.

W obronie Juan Jesus zapewnia doświadczenie obok młodszych kolegów: Halhala i Moreno (rocznik 2003), Schingtienne’a (2002) oraz Bella-Kotschapa (2001). Między słupkami Filip Stanković był jednym z bohaterów zwycięstwa nad Napoli, notując świetny występ i broniąc rzut karny egzekwowany przez Kevina De Bruyne. Inter zmierzy się więc z zespołem Venezii, który szuka większej stabilności i bardzo potrzebnych punktów.