Kariera w liczbach
Mecze i gole w pierwszej drużynie Interu, wyłącznie w spotkaniach oficjalnych — liga, puchar krajowy i puchary europejskie. Sparingi nie są liczone.
Dorobek
Statystyki
Sezon po sezonie
- Mecze
- Gole
Skuteczność
gole na mecz| Sezon | Liga | Europa | Puchar | Inne | Razem | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| M | G | M | G | M | G | M | G | M | G | |
| 2025-2026 | 11 | 0 | 3 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 17 | 0 |
| 2024-2025 | 28 | 3 | 8 | 0 | 2 | 0 | 5 | 0 | 43 | 3 |
| 2023-2024 | 25 | 1 | 6 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 33 | 1 |
| 2022-2023 | 27 | 1 | 7 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 38 | 1 |
| 2021-2022 | 29 | 0 | 6 | 1 | 4 | 0 | 1 | 0 | 40 | 1 |
| 2020-2021 | 32 | 1 | 6 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 42 | 1 |
| 2019-2020 | 34 | 4 | 10 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 46 | 4 |
| 2018-2019 | 29 | 2 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 36 | 2 |
| Przed 2012/13 | bez rozbicia na rozgrywki | 1 | 0 | |||||||
| Suma | 215 | 12 | 53 | 1 | 17 | 0 | 10 | 0 | 296 | 13 |
M — mecze, G — gole. Liczby powstają z zapisów pojedynczych spotkań, bez sparingów. Sezony sprzed 2012/13 uzupełnia redakcja ręcznie.
Sylwetka
Bio
Stefan de Vrij urodził się piątego lutego 1992 roku w Ouderkerk. Jego ojciec grał w miejscowym VV Spirit, w którym Stefan zaczął trenować już w wieku pięciu lat.
W klubie z rodzimego miasta trenował pięć lat, aż pewnego dnia udał się na otwarte treningi do Feyenoordu. Dobra postawa de Vrija zaowocowała ostatecznie dołączeniem w 2002 roku do klubu z Rotterdamu. To właśnie w tej drużynie przyszło mu stawiać pierwsze poważne kroki w piłce nożnej. Z środkowego pomocnika został przemianowany na środkowego obrońcę. Na tej pozycji gra do dziś.
De Vrij rozwijał się bardzo szybko i często trenował ze starszymi rocznikami. Po kilku latach bardzo dobrej gry w akademii, 17 lipca 2009 roku podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z Feyenoordem. Na swój debiut nie czekał długo - 24 września 2009 roku w wieku 17 lat zagrał po raz pierwszy w koszulce klubu z Rotterdamu. Dla Feyenoordu rozegrał 135 spotkań, strzelając siedem bamek.
De Vrij reprezentował Feyenoord w dorosłym futbolu przez pięć lat. W pewnym momencie grał również jako kapitan. Po 12 latach spędzonych w Rotterdamie zdecydował się odejść do Lazio Rzym - 30 lipca 2014 roku stał się oficjalnie piłkarzem klubu ze stolicy Włoch.
We Włoszech z każdym kolejnym miesiącem rosła jego forma, aż pod koniec pierwszego sezonu stał się kluczowym zawodnikiem Lazio. W swoim drugim sezonie w Serie A doznał kontuzji, która wykluczyła go z gry na pół roku. Na swoją pierwszą bramkę w Serie A czekał dwa lata - strzelił ją we wrześniu 2016 roku w meczu z Chievo.
Po kilku latach gry w Lazio, w marcu 2018 roku wraz z dyrektorem Igli Tare ogłosił, że po sezonie odejdzie do Interu Mediolan jako wolny zawodnik. Dla klubu z Rzymu zagrał łącznie 95 spotkań, strzelając osiem bramek.
Kibicom Interu de Vrij zapadł w pamięć dopiero po ogłoszeniu swojego odejścia do Mediolanu z Lazio(oczywiście wszyscy byli świadomi, że jest świetnym piłkarzem). W meczu, którego stawką był awans do Ligi Mistrzów, obrońca w fatalnym stylu próbował odebrać piłkę w polu karnym, prezentując Nerazzurrim karnego po faulu na Icardim. Wszyscy już dobrze wiemy jaki jest finał tej historii - to Inter, a nie Lazio zagra w Lidze Mistrzów. De Vrij z bohatera, stał się największym przegranym, piłkarzem znienawidzonym przez Rzym.
Stefan de Vrij trafił do Interu latem 2018 roku po wygaśnięciu kontraktu z Lazio i przez osiem kolejnych sezonów był jednym z filarów defensywy Nerazzurrich. Holender bardzo szybko stał się podstawowym środkowym obrońcą, łącząc spokój w rozegraniu, świetne ustawienie i umiejętność kierowania całą linią obrony. W sezonie 2019/20 został wybrany najlepszym obrońcą Serie A.
W barwach Interu rozegrał 296 spotkań, zdobył 13 bramek i zaliczył 8 asyst. W tym czasie sięgnął z klubem po dziewięć trofeów: trzy mistrzostwa Włoch, trzy Puchary Włoch oraz trzy Superpuchary Włoch. Dwukrotnie dotarł również z Interem do finału Ligi Mistrzów.
De Vrij należał do zawodników, którzy stanowili pomost między kolejnymi etapami odbudowy Interu. Był ważnym elementem zespołu Antonio Conte, który w 2021 roku przywrócił Scudetto do Mediolanu, a później przez wiele sezonów pozostawał jednym z najbardziej zaufanych obrońców Simone Inzaghiego. Z czasem jego rola w podstawowym składzie malała, ale doświadczenie, profesjonalizm i umiejętność wejścia do zespołu bez obniżania poziomu sprawiały, że pozostawał bardzo wartościową częścią kadry.
Szczególne miejsce w jego historii zajmują także derby Mediolanu. De Vrij zdobył przeciwko Milanowi trzy bramki, w tym pamiętne trafienie głową w wygranym 4:2 meczu z lutego 2020 roku, gdy Inter odrobił straty ze stanu 0:2. W lutym 2025 roku ponownie trafił w derbach, zdobywając w doliczonym czasie bramkę na 1:1.
Newsroom