Kariera w liczbach
Mecze i gole w pierwszej drużynie Interu, wyłącznie w spotkaniach oficjalnych — liga, puchar krajowy i puchary europejskie. Sparingi nie są liczone.
Dorobek
Statystyki
Sezon po sezonie
- Mecze
- Gole
Skuteczność
gole na mecz| Sezon | Liga | Europa | Puchar | Inne | Razem | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| M | G | M | G | M | G | M | G | M | G | |
| 2025-2026 | 18 | 0 | 5 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 26 | 0 |
| 2024-2025 | 24 | 0 | 9 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | 36 | 1 |
| 2023-2024 | 29 | 3 | 6 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 38 | 3 |
| 2022-2023 | 31 | 0 | 12 | 0 | 5 | 1 | 1 | 0 | 49 | 1 |
| Przed 2012/13 | bez rozbicia na rozgrywki | 2 | 0 | |||||||
| Suma | 102 | 3 | 32 | 1 | 10 | 1 | 5 | 0 | 151 | 5 |
M — mecze, G — gole. Liczby powstają z zapisów pojedynczych spotkań, bez sparingów. Sezony sprzed 2012/13 uzupełnia redakcja ręcznie.
Sylwetka
Bio
Doświadczenie i determinacja: Wraz z przybyciem do Interu, Francesco Acerbi otwiera nowy rozdział w swojej karierze zawodowej. Jego kariera zawodowa rozpoczęła się w szeregach w Pavii, co było początkiem długiej praktyki i fundamentami kariery budowanej kawałek po kawałku. Po wypożyczeniach do Renate i Spezii wrócił do Serie B, podpisując kontrakt z Regginą, gdzie stał się filarem ich linii obronnej.
W następnym roku po raz pierwszy zagrał w Serie A. Nosił koszulkę Chievo, zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej, a następnie przez krótki okres w AC Milan przed pięcioletnim kontraktem w Sassuolo, gdzie stał się jednym z najlepszych obrońców w lidze, również zdobywając powołanie do kadry narodowej.
W sezonie 2018-19 przyjechał do Rzymu do części biancoceleste, gdzie z Lazio zdobył Puchar Włoch i Superpuchar Włoch. Następnie latem 2021 roku do swojej kolekcji trofeów dodał tytuł mistrza Europy z reprezentacją Włoch.
Teraz nadszedł czas na nową przygodę i 1 września 2022 roku podpisał kontrakt z Interem Mediolan gdzie został wypożyczony na rok.
Francesco Acerbi trafił do Interu latem 2022 roku, początkowo na zasadzie wypożyczenia z Lazio. Bardzo szybko wywalczył sobie jednak miejsce w podstawowym składzie i stał się jednym z najbardziej zaufanych zawodników Simone Inzaghiego. Był jego niezniszczalnym żołnierzem – środkowym obrońcą, któremu trener powierzał krycie najgroźniejszych napastników i którego doświadczenie miało ogromne znaczenie w najważniejszych spotkaniach.
W barwach Nerazzurrich Acerbi rozegrał 146 spotkań i zdobył 5 bramek. Z Interem sięgnął po dwa mistrzostwa Włoch, dwa Puchary Włoch i dwa Superpuchary Włoch, a także dwukrotnie dotarł do finału Ligi Mistrzów.
Najbardziej pamiętny moment jego pobytu w Mediolanie przyszedł 6 maja 2025 roku, w rewanżowym półfinale Ligi Mistrzów przeciwko Barcelonie. Inter przegrywał 2:3 i znajdował się o kilkadziesiąt sekund od odpadnięcia z rozgrywek, gdy w 93. minucie 37-letni Acerbi ruszył w pole karne i po podaniu Denzela Dumfriesa zdobył bramkę na 3:3. Gol doprowadził do dogrywki, w której Davide Frattesi ustalił wynik na 4:3 i zapewnił Interowi awans do finału. Była to jedna z najbardziej dramatycznych i znaczących bramek w najnowszej historii klubu.
Acerbi pozostawił po sobie obraz zawodnika niezwykle odpornego, konsekwentnego i gotowego podporządkować się potrzebom drużyny. Nie należał do najbardziej efektownych piłkarzy Interu, ale przez kilka sezonów był jednym z fundamentów defensywy zespołu Inzaghiego, a jego gol przeciwko Barcelonie na zawsze pozostanie jednym z symboli tamtej ery.
Newsroom