Czerwona koszulka ma się dobrze

Kiedy Inter Mediolan zaprezentował swoje nowe stroje na sezon 2012-2013, wielu starszych kibiców wpadło w stan przedzawałowy, nieco młodsi byli zdziwieni, a kibice stojący na trybunie Curva Nord wpadli w oburzenie. Nic to jednak nie zmieniło, koszulka Interu w barwach czerwonych trafiła natychmiast do sklepów i sprzedaje się nadzwyczaj dobrze, a na pewno znacznie lepiej od koszulki domowej. Kto zatem je kupuje?

Nowe wyjazdowe stroje Interu w kolorze czerwonym od samego początku miały wielu zwolenników, jak i przeciwników. Mało kto przechodził jednak obok nich obojętnie. Grupa kibiców z Curva Nord wystosowała nawet list otwarty do klubu i Kibiców w którym skrytykowała decyzję Interu oraz zaapelowała do kibiców o nie kupowanie i nie pojawianie się na stadionie w tej koszulce, która ma niewiele wspólnego z Interem i jego tradycją oraz barwami, które od zawsze były i będą czarno-niebieskie a dodatkowymi kolorami od zawsze była biel i złoto.

Zobacz dział Stroje Interu na sezon 2012-2013 - kliknij.

Według zdobytych informacji, pomysł stworzenia koszulek w tym kolorze wyszedł od Morattiego, który tłumaczył potem iż chciał w ten sposób nawiązać do kolorów z herbu miasta Mediolanu. Inni sugerowali, że Moratti od zawsze zachwycony czerwienią strojów Manchesteru United. Moim zdaniem w każdym z tych dwóch powodów jest źdźbło prawdy, lecz najważniejszym powodem mogła być chęć podlizania się stronie chińskiej, o czym pisaliśmy już wcześniej.

Kilka tygodni po zaprezentowaniu nowych strojów wyszła na światło dzienne informacja o podpisaniu umowy z dwoma chińskimi firmami. Jedną z umów dotyczy budowy nowego stadionu, druga przejęcia części udziałów w klubie. Równie ciekawym zbiegiem okoliczności był fakt podarowania czerwonej koszulki Interu przedstawicielowi konsorcjum CRCC przez Massimo Morattiego w maju 2012 roku, długo przed jej oficjalnym zaprezentowaniem i podpisaniem umowy z CRCC.

Nie od dziś wiadomo, że rynek azjatycki jest potężny i drzemie w nim ogromny potencjał marketingowy. Tamtejsi kibice piłkarscy są pozytywnie zakręceni na punkcie drużyn i zawodników z Europy. Inter od kilku lat prowadzi przemyślaną politykę promocyjną skierowaną do tej strony Świata. Wyjazdy na tournee do Chin czy Indonezji nikogo już nie dziwią, a mecze o Superpuchar Włoch wielokrotnie już odbywały się poza granicami Włoch, np. w Pekinie, choć tutaj inicjatywa leżała po stronie władz ligi.

Jednym z pomysłów Interu były na przykład występy w koszulce z logo sponsora Pirelli napisanym w języku mandaryńskim. Inter zagrał w takich strojach kilkakrotnie, po raz pierwszy w sezonie 2005-2006 przeciwko Livorno i Lazio, w sezonie 2006-2007 przeciwko Chievo i podczas letniego sparingu z chińską reprezentacją olimpijską. Akcja połączona była oczywiście z promocją zarówno Interu jak i koncernu Pirelli, który w Chiach sprzedaje swoje produkty od lat, a w 2005 otworzył tam kolejną fabrykę.

Po wygraniu potrójnej korony w sezonie 2009-2010, latem 2010 roku Inter przy współpracy z firmą Nike, która jest sponsorem technicznym Interu od 1998-1999 wprowadził stroje wyjazdowe Interu w tradycyjnym kolorze białym, ale z niespotykanym dotychczas w takich rozmiarach wielkim wężem Il Serpente, który jest jednym z symboli Interu od początku istnienia klubu. Pomysł był strzałem w dziesiątkę, ponieważ model tych strojów bardzo podobał się kibicom i na aukcjach internetowych sprzedaje się nieźle do dziś. Istotnym szczegółem był jednak sam wąż, który swoim wyglądem bardziej przypomina chińskiego smoka, znanego z chińskiej mitologii przynoszącego moc i szczęście.  Wówczas również nikt z Interu otwarcie nie przyznał, że to sprytny zabieg mający dzięki dobrym skojarzeniom zwiększyć sprzedaż koszulek na rynku chińskim, ale gdy przyjrzymy się wężowi i obrazkom z internetu przedstawiającym chińskiego smoka, wątpliwości mieć nie będziemy.

W tym roku klub posunął się o krok dalej i zaprezentował stroje w kolorze czerwonym, czerwonym jak chińska flaga. Według zdobytych informacji, na 100 sprzedanych tego lata koszulek Interu aż 70 jest w kolorze czerwonym, a zaledwie 30 w czarno-niebieskie pasy. Pokazuje to, że eksperymenty Interowi się opłacają, a kibice Interu albo faktycznie co innego mówią, a co innego robią, albo większość z klientów sklepu Interu jada na obiad sajgonki.

Zarząd cieszy się z trafnej marketingowo decyzji i być może planuje kolejne podobne ruchy. Możliwe że postawione niżej pytanie, jest wynikiem zbyt poważnego podejścia do tych, spraw ale jak daleko można się posunąć, kosztem przełamywania ciągłości własnej tradycji?